Over mij

Als iemand mij tien jaar geleden gezegd zou hebben dat ik twee boeken zou gaan schrijven, zou ik daar eens hartelijk om gelachen hebben. Mijn leven tot nu toe heeft echter veel uitdagingen gekend, die me op latere leeftijd hebben geïnspireerd om toch te gaan schrijven.

Ik heb me als kind nooit echt thuis gevoeld op deze bizarre wereld en leefde op mijn eigen kleine eilandje. Ik heb wel altijd al een sterke band gevoeld met mijn eigen identiteit, al was ik me daar totaal nog niet van bewust als kind. Ik vond en vind nog steeds de ultieme veiligheid in mijn eigen bezieling: "een baken van rust, balans en oprechte gepaste liefde naar medemensen." Ik heb altijd geweten: zolang ik daar trouw aan kan blijven, komt het altijd weer goed. En dat er van daaruit ook altijd bescherming is — vanuit een hele bijzondere hoek.

Dertig jaar in de zorg

Door mijn dertig jaar lange betrokkenheid bij de primaire zorgprocessen bij jeugd en jongeren, weet ik precies wat een kind voelt wanneer het in nood is — wanneer 'anderen' ongevraagd en met geweld inbreuk maken op hun authenticiteit, en het grove onrecht wat daar elke dag opnieuw uit kan voortvloeien.

De HBO-V opleiding was daarbij mijn beste keuze ooit. De inzichtelijke kennis en de vele toepassingen van het methodisch verpleegkundig proces hebben mijn leven totaal veranderd. Ik kreeg meer dan dertig jaar geleden de juiste handvatten aangereikt om mijn bezieling vorm te geven in een methodisch verpleegkundig proces. Met die vormgeving hebben met name jeugd en jongeren hun voordeel mee kunnen doen — totdat onze eigen overheid daar een stokje voor heeft gestoken. Dat is niet plotseling gebeurd, maar heeft decennia geduurd en is door de politiek in gang gezet.

Inmiddels denk ik 'methodisch' in alles wat ik doe en tegenkom. De bezielde factor van mijn zorg en toewijding werd echter niet altijd (h)erkend door de honderden ambtenaren die ik nodig had om de jeugd bij te staan.

Bedreigd vanwege bezieling

Er zijn criminelen op mijn pad geweest die mij en mijn gezin — ongestraft — met de dood hebben bedreigd vanwege de bezieling die ik in mijn zorg leverde aan jeugd en jongeren.

Ik heb in die tijd hulp en bescherming gevraagd aan autoriteiten zoals politie en veiligheidshuis, maar die bescherming nooit gekregen. Het waren juist de jongeren die me altijd beschermd hebben — zij weten precies wie erbij betrokken zijn en hoe ze te werk gaan, zowel binnen als buiten de dienstverlening van de overheid. Zij hebben me alles verteld, ook de dingen die ik liever nooit had willen weten.

Criminelen verdienen heel veel geld aan jeugd en jongeren. En dat wordt — bewust en onbewust — door de vele ambtenaren bij de overheid georganiseerd en in stand gehouden. Ik heb zoveel tegenwerking gehad als verpleegkundige, dat ik nog wel tien boeken daarover zou kunnen schrijven.

Een ondermijnd Nederland

Vanuit mijn methodisch denken kan ik na dertig jaar zorg niet anders dan concluderen dat ons prachtige mooie Nederland totaal ondermijnd is geraakt. 'Misdaad' loont zich, doordat menselijke bezieling door de jaren heen steeds meer is buitengesloten door toedoen van de politiek, die alleen nog maar bezig is verborgen agenda's uit te rollen.

Het in toenemende mate ontbreken van menselijke bezieling heeft als een rode draad door mijn carrière gelopen — en de vele slachtoffers en slachtoffertjes waren steeds de jeugd en de jongeren. Als 'zorg' leveren een gevecht wordt, is de charme er wel vanaf.

De Epsteinfiles bevestigen het patroon

Terwijl ik dit schrijf komen mondjesmaat de "Epsteinfiles" vrij, met werkelijk schokkende berichten over wat we met onze kinderen aan het doen zijn en gedaan hebben. Niet alleen in Nederland, maar wereldwijd. Inmiddels is bekend dat er hooggeplaatste beleidsmedewerkers uit Nederland betrokken zijn geweest bij deze files.

Ook die betrokkenheid giet ik in de kaders van een methodisch verpleegkundig proces, en de patronen die ik de afgelopen jaren al heb gezien worden nog eens schokkend bevestigd. Ik heb het altijd al geweten wat er achter alle ellende voor kinderen, jeugd en jongeren heeft gezeten: door 'de elite' georganiseerde misdaad.

"We zijn totaal vervreemd geraakt van onze eigen bezieling. Want een bezield weldenkend mens zou een kind nooit kwaad doen."

Vervreemding van de Bron

Met deze website hoop ik mensen bewust te maken dat we er goed aan doen de weg terug te vinden van ons hoofd, naar ons hart. Want alleen daardoor komen liefdevolle oplossingen weer in zicht en worden daarmee bereikbaar.

Om die weg inzichtelijk te maken voor iedereen die daar open voor staat, ben ik in samenwerking met NANDA Nederland* een nieuwe verpleegkundige diagnose aan het ontwikkelen: 'Vervreemding van de Bron'. Een handleiding om weer zelf te leren denken over alles, en om de vele programmeringen die voortkomen uit verborgen agenda's liefdevol los te laten. Ze dienen niets en niemand meer, en brengen onze kinderen elke dag opnieuw enorme schade toe in de vorm van trauma's met ongekend onrecht en bijbehorend geweld. Want ook dit is allemaal 'mensenwerk'.

Op het moment dat we dat binnen het Collectief kunnen gaan manifesteren, stopt al het geweld dat we onze kinderen aandoen — van het ene op het andere moment.

* NANDA is een classificatiesysteem voor verpleegkundige diagnostiek.