Als iemand mij tien jaar geleden gezegd zou hebben dat ik twee boeken zou gaan schrijven, zou ik daar eens hartelijk om gelachen hebben. Mijn leven tot nu toe heeft echter veel uitdagingen gekend, die me op latere leeftijd hebben geïnspireerd om toch te gaan schrijven.
Ik heb me als kind nooit echt thuis gevoeld op deze bizarre wereld en leefde op mijn eigen kleine eilandje. Ik heb wel altijd al een sterke band gevoeld met mijn eigen identiteit, al was ik me daar totaal nog niet van bewust als kind. Ik vond en vind nog steeds de ultieme veiligheid in mijn eigen bezieling.
Dertig jaar in de zorg
Door mijn dertig jaar lange betrokkenheid bij de primaire zorgprocessen bij jeugd en jongeren, weet ik precies wat een kind voelt wanneer het in nood is — wanneer 'anderen' ongevraagd en met geweld inbreuk maken op hun authenticiteit.
De HBO-V opleiding was mijn beste keuze ooit. De inzichten en het methodisch verpleegkundig proces hebben mijn leven veranderd. Ik kreeg de handvatten om mijn bezieling vorm te geven — waar jeugd en jongeren jarenlang hun voordeel mee hebben gedaan, totdat de overheid daar structureel een stokje voor stak.
Bedreigd vanwege bezieling
Er zijn criminelen op mijn pad geweest die mij en mijn gezin — ongestraft — met de dood hebben bedreigd vanwege de bezieling die ik in mijn zorg leverde aan jeugd en jongeren.
Ik heb in die tijd hulp en bescherming gevraagd aan autoriteiten zoals politie en veiligheidshuis, maar die bescherming nooit gekregen. Het waren juist de jongeren die mij altijd beschermd hebben.
Criminelen verdienen veel geld aan jeugd en jongeren. Dat wordt — bewust en onbewust — door ambtenaren in stand gehouden. Ik heb zoveel tegenwerking gehad dat ik er nog tien boeken over zou kunnen schrijven.
Een ondermijnd Nederland
Vanuit mijn methodisch denken kan ik na dertig jaar zorg niet anders dan concluderen dat ons prachtige Nederland totaal ondermijnd is geraakt. Menselijke bezieling is door de jaren heen steeds meer buitengesloten door de politiek.
De Epsteinfiles bevestigen het patroon
Terwijl ik dit schrijf komen mondjesmaat de Epsteinfiles vrij, met schokkende berichten over wat we met onze kinderen doen — wereldwijd. Ook Nederlandse beleidsmakers blijken betrokken.
"We zijn totaal vervreemd geraakt van onze eigen bezieling. Want een bezield weldenkend mens zou een kind nooit kwaad doen."
Vervreemding van de Bron
Met deze website hoop ik mensen ervan bewust te maken dat we er goed aan doen de weg terug te vinden van hoofd naar hart. Alleen zo komen de liefdevolle oplossingen weer in zicht.
Ik was aanvankelijk van plan om een nieuwe verpleegkundige diagnose te ontwikkelen — Vervreemding van de Bron — in samenwerking met NANDA. Bij het invullen van het format merkte ik echter dat ik met een diagnose ook een oordeel zou vellen. De bezieling die ik erin verweefde bleek niet toegestaan.
Ik heb daarom besloten niet verder te gaan met dat traject, maar mijn eigen handleiding te schrijven — vanuit mijn eigen bezieling, zonder censuur van buitenaf.
Het bezielde Methodisch Verpleegkundig Proces wordt in Nederland anno 2026 enorm aan banden gelegd. Artsen, verpleegkundigen en therapeuten varen blind op protocollen.
Alle liefde die wij als mensheid te geven hebben, komt voort uit onze bezieling — en zeker niet uit zielloze protocollen. Deze menselijke bezieling mag nooit verloren gaan.
* NANDA is een classificatiesysteem voor verpleegkundige diagnostiek.
"Volgens de Kosmische Wet van Liefde verliest een beschaving haar ziel, wanneer zij haar kinderen niet beschermt."
En dat is precies wat er is gebeurd op onze prachtige planeet Aarde.